Terapia metaboliczna witaminą B17

Oryginalna Amigdalina

 

 

Zastosowanie amigdaliny w metabolicznym leczeniu raka –  dr med. Francisco Contreras Oasis of Hope Hospital

 

Stosowana w prewencji i chorobach nowotworowych.  Materiał uzupełniający do książki G. Edwarda Griffina „Świat bez raka. Opowieść o witaminie B17

 

Sposób oddziaływania Amigdaliny
Metabolizm to innymi słowy praca całego organizmu. Nasze ciało działa właściwie, gdy wszystkie jego elementy (fizyczny, umysłowy i duchowy) harmonijnie ze sobą współpracują. Dlatego celem każdej terapii, w tym i metabolicznej, jest całościowe leczenie organizmu. Elementy terapii metabolicznej mają doprowadzić organizm do stanu, w którym będzie mógł on zwalczać choroby i odzyskać pełnię zdrowia.
Terapia metaboliczna jest nietoksyczną metodą leczenia raka polegającą na podawaniu organizmowi witaminy B17, proteolitycznych enzymów trzustki, immunostymulantów oraz witamin i suplementów mineralnych (patrz dalej Faza I i II). Letril (witamina B17) jest jej głównym czynnikiem przeciwnowotworowym. Jest on naturalną substancją chemioterapeutyczną występującą w ponad 1200 roślinach, zwłaszcza w nasionach powszechnie występujących owoców, takich jak morele, brzoskwinie, śliwki czy jabłka. Letril jest dwuglikozydem z rodnikiem cyjankowym, posiadającym wysoką biodostępność. Oznacza to, że przenika przez błonę komórkową i łatwo osiąga wysokie stężenia wewnątrzkomórkowe. Właśnie ów rodnik cyjanku wywołał wiele kontrowersji wokół witaminy B17, jednakże w końcu udowodniono, że amigdalina (letril) jest substancją bezpieczną i nietoksyczną. Normalne komórki naszego organizmu zawierają enzym zwany rodanazą (obecnie stosowana nazwa: tiosiarczan transulfurazy), który „neutralizuje” amigdalinę: po prostu nie pozwala on na uwolnienie rodnika cyjanowego. W ten sposób amigdalina staje się dla normalnych komórek źródłem glukozy, a co za tym idzie energii. Komórki złośliwe (nowotworowe) nie zawierają rodanazy. Przy braku obecności rodanazy amigdalina jest rozkładana przy pomocy innego enzymu – betaglukozydazy (której nota bene jest w komórce raka 3000 x więcej niż w normalnej) i uwalnia wewnątrz komórki nowotworowej rodnik cyjanowy w postaci HCN – cyjanowodoru (in. kwasu pruskiego) oraz aldehyd benzoesowy. Obie substancje są bardzo silnymi truciznami i współdziałając ze sobą niszczą komórkę. Właśnie w taki sposób urządziła to Natura – zostają zniszczone tylko komórki raka, inne zaś nie zostają naruszone. Jeżeli zaś cząsteczka aldehydu benzoesowego wydostanie się z komórki raka i przeniknie do komórek zdrowych, zostanie w nich utleniona do nieszkodliwego kwasu benzoesowego. Kwas benzoesowy przeciwdziała reumatyzmowi, ma działanie odkażające i przeciwbólowe. Po części odpowiada za jeden z efektów działania witaminy B17 – znosi ból towarzyszący rakowi w fazach terminalnych i to bez pomocy narkotyków. I choć B17 nie jest środkiem przeciwbólowym per se, to wchodząc w kontakt z komórkami nowotworowymi, powoduje pojawienie się w ich okolicy kwasu benzoesowego, który – można rzec – „kąpie” to miejsce w naturalnym środku uśmierzającym ból.
Setki badań klinicznych prowadzonych przez wielu kompetentnych lekarzy na całym świecie, włączając w to prace prowadzone przez dr. Ernesto Contrerasa Rodrigueza z Oasis of Hope Hospital w Meksyku dają nam całkowitą pewność, że stosowanie amigdaliny jest bezpieczne.
Letril i cyjanek – substancje ratujące życie dr med. Philip Binzel jr
Pewien naukowiec z amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków stwierdził kiedyś, że letril zawiera „wolny” cyjanowodór i dlatego jest trujący. To wielkie nieporozumienie, które chciałbym tu wyjaśnić:
Cząsteczka letrilu nie zawiera „wolnego” cyjanowodoru. Gdy letril w obecności wody zetknie się w komórce złośliwej z enzymem zwanym betaglukozydazą, to przy braku enzymu blokującego (rodanazy) zostaje rozłożony na dwie cząsteczki glukozy, jedną cząsteczkę aldehydu benzoesowego oraz cząsteczkę cyjanowodoru (HCN). Betaglukozydazę zawierają w wielkiej ilości jedynie komórki rakowe. W całym tym procesie chodzi o to, że cyjanowodór zostaje wyprodukowany. Związek ten nie „szybuje” sobie swobodnie w cząsteczce letrilu i jest, ot tak sobie, uwalniany. On musi zostać utworzony! Tylko enzym o nazwie betaglukozydaza – i tylko on – jest zdolny do wytworzenia cyjanowodoru z cząsteczki letrilu. Jeśli w ciele nie występują komórki nowotworowe cyjanowodór nie powstaje z letrilu.

Prawdą jest natomiast, że letril zawiera tylko resztę kwasu cyjanowodorowego (CN). Taka sama reszta / rodnik znajduje się w owocach czarnej jagody, borówek, truskawek i w wit. B12. Nikt nigdy nie słyszał o zatruciu cyjankiem po spożyciu witaminy B12 lub borówek – ponieważ nie są one trujące. Reszta kwasu cyjanowodorowego (CN) i kwas cyjanowodorowy to dwie zupełnie różne substancje chemiczne, podobnie jak czysty sód (Na+) – jedna z najbardziej trujących substancji znanych człowiekowi – oraz chlorek sodu (NaCl), czyli sól kuchenna, są dwoma zupełnie różnymi substancjami.
Skoro tak jest, to skąd wzięła się informacja, że letril zawiera „wolny” związek cyjanowodoru? Głosiła tak Agencja ds. Żywności i Leków (FDA).
Pamiętam, że pod koniec lat 60. bądź na początku 70. wpadł mi w ręce komunikat prasowy wydany przez FDA. Napisano w nim, iż istnieją propagatorzy substancji zwanej „letrilem” (wtedy jeszcze nic o nim nie wiedziałem), którzy twierdzą, że w obecności nowotworu tworzy ona cyjanowodór. Dalej komunikat podawał, że gdyby była to prawda, oznaczałoby to, iż odkryto wreszcie środek działający wyłącznie na nowotwór: a zatem środek bardzo potrzebny chorym na raka. Tyle że następnie komunikat obwieszczał, iż FDA przeprowadziła staranne badania owego „letrilu” i uznała, że nie zawiera cyjanowodoru, ani też że nie uwalnia cyjanowodoru w komórkach nowotworowych. Dlatego – głosił komunikat – letril jest bezużyteczny.
Kiedy jakiś czas po publikacji wspomnianego komunikatu potwierdzono jednak, że letril uwalnia cyjanowodór w komórkach raka, to w jaki sposób, zdaniem czytelnika, zareagowała FDA? Czy przyznała się do pomyłki? Czy przyznała, że jej testy i badania zostały wykonane niepoprawnie? Skądże! FDA stwierdziła, że letril zawiera kwas cyjanowodorowy i w związku z tym jest trujący.
Oto mamy taką sytuację: agencja amerykańskiego rządu federalnego najpierw stwierdza, że letril nie działa, ponieważ nie uwalnia kwasu pruskiego w komórkach raka. Natomiast gdy udowodniono, że jednak uwalnia, twierdzi, iż jest to związek toksyczny. Wezwana do przedstawienia przed Sądem Federalnym dowodów na toksyczność letrilu FDA przyznała, że takich dowodów nie posiada.
Witamina Bl7 w przypadku niektórych odmian raka ma ograniczone działanie, niemniej jest wyjątkowo skuteczna w walce z najczęstszymi odmianami nowotworów, np. raka płuc, piersi, prostaty, okrężnicy i chłoniakami. Amerykański Krajowy Instytut Onkologii (National Cancer Institute) w szeroko nagłośnionych eksperymentach z 1981 roku usiłował – zresztą bezskutecznie – wykazać, że letril jest nieskuteczny oraz toksyczny (patrz: Świat bez raka, G. Edward Griffin, Oficyna Wydawnicza 3.49) Dziś letril jest pierwszym środkiem walki w arsenale alternatywnego leczenia raka. Dr Contreras oznajmia: „Odkryliśmy, że letril skutecznie zwalcza nowotwory złośliwe u ludzi. Co więcej, jest on także najskuteczniejszym środkiem profilaktycznym – zapobiega powstawaniu raka i jego remisjom. Ponieważ nie jest toksyczny, można go bez ograniczeń używać w profilaktyce. Z kolei operacje, chemio i radioterapię można stosować jedynie przez czas ograniczony, zaś po tych zabiegach pacjenta nadal nic nie chroni przed nowotworem”.
Niniejsza publikacja pokaże przykładowo jak można poprowadzić terapię metaboliczną w zaciszu własnego domu.

Najczęściej stawiane pytania

1. Co to jest letril (witamina B17, amigdalina)?
Letril, powszechnie znany jako witamina B17 lub amigdalina, jest naturalnym czynnikiem chemioterapeutycznym występującym w ponad 1200 gatunkach roślin, a w szczególności w pestkach popularnych owoców, takich jak morele, brzoskwinie, śliwki i jabłka. Jest to dwuglukozyd z rodnikiem cyjanowym,który jest wysoce bioprzenikliwy. Znaczy to, że łatwo przenika przez błonę komórki i łatwo osiąga wewnątrz niej wysokie stężenie. Komórki raka, bez względu na jego rodzaj, znane są jako trofoblasty. (Patrz: rozdz. 5 w Świat bez raka, G. Edward Griffin, Oficyna Wydawnicza 3.49, 2007) Te komórki zawierają dużą ilość enzymu zwanego betaglukozydazą, nazywanego też in. enzymem odblokowującym. W reakcji z betaglukozydazą letril rozpada się na dwie cząsteczki glukozy, jedną cząsteczkę benzaldehydu oraz cząsteczka kwasu cyjanowodorowego (in. pruskiego – HCN). W organizmie tylko komórki raka – i tylko one – zawierają enzym betaglukozydazy w takim dużym stężeniu przy jednoczesnym braku enzymu blokującego – rodanazy. Największe znaczenie dla działania letrilu ma tu fakt, że kwas cyjanowodorowy musi zostać utworzony. Jego cząsteczka nie jest podczepiona do cząsteczki letrilu i uwalniana – wytwarza go dopiero betaglukozydazą; podkreślmy – tylko betaglukozydazą jest w stanie wytworzyć kwas cyjanowodorowy z letrilu, w związku z tym cyjanowodór wydziela się w komórkach raka. Jeżeli w organizmie nie ma komórek nowotworowych, takie zjawisko nie występuje. Ponadto komórki zdrowe zawierają enzym zwany rodanazą, który „neutralizuje” amigdalinę (letril, B17). Letril zostaje zredukowany do glukozy, która jest paliwem dla zdrowych komórek. Rodanaza nie występuje w komórkach rakowych. A skoro jej tam brak, to w komórkach raka z letrilu tworzony jest cyjanek oraz aldehyd benzoesowy co prowadzi do ich śmierci.
A dodatkowo dzięki rodanazie zachodzi wyeliminowanie rodnika cyjanowego w zdrowych komórkach organizmów ssaków – przy udziale związków zawierających siarkę wolny rodnik cyjankowy zmieniany jest w tiocyjanian, substancję całkowicie nieszkodliwą, usuwaną wraz z moczem.

2. Gdzie można kupić witaminę B17 ?
B17 (amigdalina, letril) tak jak i inne produkty wspomagające kurację metaboliczną, o których mowa w tej broszurze, są oferowane w wielu sklepach internetowych. Mieszkańcy USA mają trudności z zakupem witaminy B17, ze względu na ograniczenia celne i zakazy wprowadzone przez FDA.

3. Dlaczego handel amigdalina (B17)jest „nielegalny” w USA? Czy można ją legalnie kupić w Polsce?
Nie ma ogólnokrajowego przepisu federalnego, który zakazuje Ietrilu. Nie występuje on również na żadnej z oficjalnych list środków zakazanych w USA. W Kalifornii obowiązują przepisy, które zakazują używania Ietrilu do leczenia raka u ludzi, o ile chodzi o raka określanego jako „nową narośl (guz) zajmujący miejsce w organizmie”, lub jako neoplazm (nowotwór). W kilku stanach używanie Ietrilu jest „nielegalne” w sposób dość niebezpośredni – władze tych stanów umożliwiły wszelkim komisjom ds. raka ograniczanie dostępu do wszelkich środków leczniczych, również takich, których działania nie udowodniono. FDA wykorzystuje swoje przepisy – które nie są prawami federalnymi – by zakazywać handlu międzystanowego i sprzedaży Ietrilu, twierdząc iż jest on „nieatestowanym nowym lekiem” lub „fałszywym środkiem spożywczym bądź dodatkiem do żywności”. Sęk w tym, że letril nie jest żadną z tych substancji. Nie jest zabronione posiadanie Ietrilu przez osoby prywatne i używanie go we własnym zakresie. Tak naprawdę to „nielegalność” Ietrilu nie jest podparta żadnym prawem federalnym, a jedynie zakazem FDA, przepisami stanowymi Kalifornii oraz naciskami, które stanowe rady lekarzy sądowych wywierają na lekarzach – rady te bowiem przyznają i odbierają licencje lekarskie. W praktyce traktowanie witaminy B17 (Ietrilu) jako substancji nielegalnej jest w takim samym stopniu bezsensowne, co np. proponowanie delegalizacji witaminy C lub niacyny (kwasu nikotynowego). W samej Kalifornii, pomimo obowiązujących tam przepisów stanowych, sąd kilkakrotnie przyznawał lekarzom prawo do wykorzystywania witaminy B17 w leczeniu chorych terapiami metabolicznymi, o ile nie twierdzili oni, iż w ten sposób leczą raka!
Amerykański urząd celny od ponad 10 lat pozwala na wywożenie amigdaliny przez granicę z Meksykiem bez jakichkolwiek zezwoleń. Amigdalina jest ekstraktem z pestek moreli, co czyni ją po prostu dodatkiem do żywności. FDA natomiast dobrze wie, że zarządzenia i przepisy są dość przejrzyste, więc do zwalczania amigdaliny wykorzystuje typowe taktyki biurokratyczne – czyli zmianę definicji. Według zaleceń FDA KAŻDA substancja używana do leczenia chorób może być uznawana za lek! W myśl tej absurdalnej interpretacji lekiem może być nawet zwykła woda – przecież leczy się nią odwodnienie! FDA nazywa „nowym lekiem” każdą rzecz, jeżeli istnieją choćby najmniejsze sugestie co do jej dawkowania.
W Polsce witamina B 17 nie jest zakazana, lecz wiedza o niej zarówno wśród lekarzy, jak i farmaceutów jest, delikatnie mówiąc, niewielka. Żadne stosowane procedury lecznicze nie przewidują jej stosowania i jeśli lekarz zaordynuje letril jako lek na konkretne schorzenie, robi to na własną odpowiedzialność. Z kolei może zalecić konkretny sposób odżywiania, w którym uwzględnione są naturalne suplementy żywnościowe, w tym również amigdalina.
Każdy w Polsce może sobie zamówić i sprowadzić amigdalinę . Występuje ona również w postaci ekstraktu z pestek i jest naturalnym suplementem żywnościowym.
4. Jaka jest zalecana profilaktyczna dzienna dawka B17?

Nie ustalono, co prawda, minimalnej dawki dziennej chroniącej przed rakiem, lecz można ją określić, biorąc pod uwagę dwie poniższe sugestie:
Po pierwsze, według samego dr. Krebsa, owoce zawierające B17 należy spożywać w całości, także z nasionami. Nasion nie powinno się jeść więcej, aniżeli zjadłoby się ich wraz z owocem, to znaczy, że jeżeli jemy trzy jabłka dziennie, to wystarczy nam ilość nasion w trzech jabłkach. Nie powinno się zjadać ich więcej.
Po drugie, uważa się, iż przed rakiem chroni znakomicie 1 nasiono moreli lub brzoskwini na 5 kg masy ciała, aczkolwiek dokładna dawka dzienna zależy od nawyków żywieniowych i przemiany materii każdego człowieka. Osoba ważąca ok. 85 kilogramów może zjeść 17 nasion moreli lub brzoskwini dziennie, by otrzymać bezpieczną i odpowiednią dawkę Bl7. Natomiast w przypadku Bl7 dawkowanej w postaci tabletek 100 mg, wystarczą 2-3 tabletki.
Na koniec, dwie uwagi:
– nigdy nie powinno się przesadzać z ilością spożywanych pestek; zjedzenie zbyt wielkiej ich ilości może wywołać nieprzyjemne skutki uboczne;
– należy zjadać rozsądne ilości pestek (nie więcej niż 30-35 dziennie).
5. Czym różni się stosowane w profilaktyce spożywanie B17 w tabletkach od nasion moreli? Co jest lepsze? Czy powinno się zażywać jedno i drugie jednocześnie?
Dr Krebs zawsze uważał, że w przypadku zapobiegania rakowi witamina B17 w formie naturalnej (np. pestek moreli) jest lepsza od oczyszczonej. Tak przecież jest z innymi rodzajami żywności: witamina C w postaci naturalnej (w grejpfrutach czy pomarańczach) jest lepsza od tabletek. Cała różnica polega na tym, że tabletki są wygodniejsze. Pestki mają gorzkawy smak i niektórzy ludzie wolą tabletki. Jednakże większość ludzi przyjmuje B17 w obu postaciach. Jest to bezpieczne, bowiem zauważmy, że wielu chorych na raka przyjmuje do 4x więcej nasion niż zaleca się osobom zdrowym i do 50x więcej B17 w postaci oczyszczonej (np. w tabletkach). Nie trzeba brać B17 w obu postaciach na raz, lecz można tak robić i nadal zachowywać rozsądny poziom dawek.
6. Mam zdiagnozowanego raka. Czy witamina B17 jest skuteczna w każdym przypadku raka?
Dr Krebs twierdził, że tak. Komórki raka mają specyficzną charakterystykę (patrz: Świat bez raka, G. Edward Griffin) i zawierają w znacznej ilości enzym zwany betaglukozydazą, zwany także enzymem odblokowującym. Kiedy cząsteczka letrilu w obecności wody wchodzi w kontakt z tym enzymem zostaje ona rozłożona na dwie cząsteczki glukozy, jedną benzaldehydu i jedną kwasu pruskiego (HCN). Największe znaczenie dla działania letrilu ma tu fakt, że kwas cyjanowodorowy musi zostać utworzony. Jego cząsteczka nie jest podczepiona do cząsteczki letrilu i uwalniana – dopiero betaglukozydazą uruchamia mechanizm jej tworzenia. Podkreślmy – tylko betaglukozydazą jest w stanie wytworzyć kwas cyjanowodorowy z letrilu, a że występuje ona tylko w komórce raka bez obecności enzymu blokującego (rodanazy), to cyjanowodór i benzaldehyd wydzielane są jedynie w tych komórkach.

7. Mam zdiagnozowanego raka. Jaka jest zalecana dawka dzienna B17? Co powinienem przyjmować dodatkowo i jak długo?

Podane w tym punkcie dawkowanie jest tylko przykładowe i orientacyjne. Nie wolno na własną rękę ustalać dawkowania. W celu uzyskania pomocy prosze skorzystać z zakładki kontakt.

Jeśli masz raka, to najprościej będzie rozważyć przyjęcie jak największej ilości witaminy B17w możliwie jak najkrótszym czasie. ” Ernest T. Krebs jr.
Wiele osób bierze tylko i wyłącznie witaminę B17, wiele zaś przyjmuje ją jako jeden ze składników pełnej kuracji metabolicznej. Najlepszym rozwiązaniem jest potraktowanie witaminy B17 jako części wszechstronnego programu, zawierającego liczne uzupełniające się elementy, z których każdy pełni ważną rolę w skutecznej terapii.
Aby jednak odpowiedzieć wyczerpująco na pytanie, oto dawki zalecane przez dr. Contrerasa z Oasis of Hope Hospital :

FAZA I (POCZĄTKOWA):
AMIGDALINA, (witamina B17) 6 gram dożylnie, raz na dzień, powtarzać przez 21 dni. Lub: AMIGDALINA, 3 gramy (sześć tabletek po 500 mg) doustnie, przez 21 dni.
Równolegle ordynuje się enzymy proteolityczne (trzustki),naturalną witaminę C, kwas pangamowy – witaminę B15, AHCC (Active Hexose Correlated Compound), chrząstkę rekina (czysta 100%), witaminę A (w postaci emulsji), kiełki jęczmienia, antyoksydanty oraz inne odżywki. Terapia ta ma za zadanie bardzo agresywne zwalczanie raka, i nie czyniąc przy tym szkody pacjentowi jednocześnie wzmacniać jego układ odpornościowy.

FAZA II  (KONTYNUACJA):
AMIGDALINA, (witamina B17) 2 gramy (cztery tabletki 500 mg) dziennie doustnie, przez następne trzy miesiące + wszystkie pozostałe składniki fazy I.

PO FAZIE II:
Faza III terapii metabolicznej polegająca na kontynuowaniu fazy II lub, jeśli rak jest w stanie remisji, programie profilaktycznym.
Witamina B17 jest rozpuszczalna w wodzie i nie jest toksyczna. Jest równie bezpieczna jak cukier lub woda, a zarazem bezpieczniejsza od aspiryny. Bardzo mały odsetek przyjmujących pacjentów odczuwa mdłości po zażyciu dużej dawki jednorazowo – ale to samo dotyczy spożycia zbyt dużej ilości cukru, soli bądź wody na raz. W przypadku mdłości należy przyjmować mniejsze ilości witaminy B17 na raz, za to częściej. Jeśli jesteś chory na raka, to dawka dzienna wynosi od 6 do 10 tabletek 500 mg dziennie przez pierwsze 21 do 30 dni. Jeśli poczujesz mdłości, podziel tabletkę na połowę i po zażyciu pierwszej połówki poczekaj godzinę, by przyjąć drugą. Dobrze jest przyjmować tabletki po posiłku. Po fazie początkowej, która trwa od 21 do 30 dni, dawka maleje do 4-6 tabletek na dzień. Wtedy należy je łykać przez następne trzy miesiące.
8. Czy jest konieczne jednoczesne spożywanie pestek moreli i przyjmowanie witaminy B17 w trakcie kuracji metabolicznej?
Dr Contreras twierdzi, że tak – bowiem nie wszystkie składniki z pestek zawarte są w oczyszczonej postaci amigdaliny. Pestki są naturalną formą występowania witaminy B17 – zawierają wiele innych składników, których działanie łączy się z działaniem oczyszczonej postaci, pomagając organizmowi przyswoić jej aktywne składniki. Na początku kuracji pacjent powinien przyjmować 1 nasiono moreli na każde 4-5 kg wagi ciała, wraz z oczyszczoną B17, przyjmowaną doustnie lub dożylnie. Jeżeli pacjent dobrze znosi takie dawki, można je zwiększyć do 30, a nawet 35 nasion dziennie.
UWAGA: Dorosłym w zasadzie nie zaleca się spożywania więcej niż 6 nasion na godzinę lub 30 dziennie, a to dlatego, że nasiona uzyskiwane z pestek poszczególnych odmian moreli mogą dość znacznie różnić się zawartością amigdaliny.
Podkreślić należy, że pacjent powinien przyjmować wysokie dawki B17 (w tym i nasiona) na pełny żołądek. Poza tym, pacjent powinien jednocześnie zjadać rozsądne ilości owoców zawierających nitrylozydy. Są to owoce zawierające B17 (czyli morele, brzoskwinie, śliwki, nektarynki, jabłka, gruszki i wiśnie). W miąższu takich owoców znajdują się substancje, które neutralizują działanie śladowych ilości betaglukozydazy, obecnych w ślinie, żołądku i jelitach. To właśnie ona sprawia, iż niektórzy ludzie odczuwają mdłości, przyjmując duże dawki B17.
9. Czy dostępne są nasiona bez łuipin? Czy należy zjadać całą pestkę, czy też należy ją rozłupać i zjadać samo nasionko?
Należy rozłupać pestkę i zjadać znajdujące się wewnątrz nasiono. Wielu producentów i dostawców oferuje łuskane nasiona gotowe do spożycia.
10. Co powinienem przyjmować wraz z witaminą B17?
Jeśli masz raka, to zgodnie z zaleceniami dr. Contrerasa (jednego z pionierów leczenia witaminą B17 i dyrektora medycznego Oasis of Hope Hospital) powinieneś poddać się terapii, która będzie wspomagać twój układ odpornościowy do walki z nowotworem. Oasis opracował program detoksyfikacyjny, który pozwala uzyskać najlepsze wyniki w walce z chorobą. Zespół dr. Contrerasa leczy przy pomocy następującego zestawu: letril, enzymy proteolityczne (enzymy trzustki), witamina C- naturalna, chrząstka rekina (100% czysta), witamina A (w emulsji), kwas pangamowy (witamina Bl5), przeciwutleniacze, żywność zawierająca nitrylozydy (np. nasiona moreli) oraz inne składniki odżywcze. Każdy z tych składników jest bardzo ważny w skutecznej walce z rakiem. Enzymy trzustki, na przykład, występują w naturze m.in. w owocach ananasa i papai. Poza tym wytwarza je oczywiście nasza trzustka; służą one do trawienia białek zwierzęcych. Ich zadaniem jest również zniszczenie chroniącej komórkę nowotworową ujemnie elektrostatycznie naładowanej otoczki białkowej (pericellular sialomucin) – a wtedy komórka nie może się bronić przed układem odpornościowym.
Celem terapii metabolicznej jest przede wszystkim przywrócenie organizmowi chorego szczytowej kondycji. Niestety, większość pacjentów podejmuje leczenie terapiami alternatywnymi (a w tym i metaboliczną), gdy ich organizm jest już poważnie wyniszczony chemioterapią, naświetlaniem, zabiegami chirurgicznymi oraz samym nowotworem. Właśnie dlatego do terapii metabolicznej powinno się włączyć substancje odżywcze, które pomagają w przywracaniu chorego organizmu do zdrowego stanu. Szpik kostny, chrząstki wołowe i kolagen pomagają w odbudowie tkanki kostnej w przypadku raka kości. Grzyby z rodzaju maitake i shittake (najlepiej przebadane naukowo grzyby) zawierają w sobie substancję antywirusową zwaną lentinanem, która stymuluje układ immunologiczny i unieczynnia wirusy. Pod kątem wykorzystania w terapii leczenia raka bada się również inne substancje odżywcze: Essiac, AIICC, koenzym Q10, siarczan hydrazyny, ekstrakt z pestek grejpfruta (dostępny na polskim rynku), minerały koloidalne, witaminę E, multiwitaminy i minerały, imbir, betakaroten, koci pazur, echinaceę, oset mleczny, melatoninę, owoce noni (z wysp Pacyfiku) czy surową grasicę. Większość tych substancji jest dostępna w handlu.
Wśród naukowców i lekarzy holistycznych panuje przekonanie, iż łączenie kilku terapii odnosi lepszy skutek niż stosowanie wyłącznie jednej. Można zmieniać składniki terapii metabolicznej zgodnie ze swoimi potrzebami.
11. Kto może podawać mi witaminę B17 w formie zastrzyków?
Witaminę B17 może dożylnie podać lekarz lub pielęgniarka. Zastrzyki te są bezpieczne, nietoksyczne oraz nie wywołują skutków ubocznych. O zrobienie zastrzyku można poprosić lekarza, pielęgniarkę, a nawet krewnego. Zanim zakupimy sobie B17 w postaci zastrzyków, warto znaleźć najpierw kogoś, kto zgodzi się nam ją podać.
12. Czy zastrzyki z witaminy B17 są niebezpieczne? Mam wykształcenie medyczne i chciałbym je zastosować u bliskiej osoby.
Pytanie raczej powinno brzmieć: „Na jakie ryzyko narażamy chorego NIE podając mu witaminy B17”? Zastrzyki dożylne z B17 są bezpieczne i nietoksyczne. Bardziej toksyczny jest cukier bądź sól. Znacząca większość pacjentów reaguje pozytywnie na leczenie letrilem, poczynając od poprawy samopoczucia i jaśniejszego spojrzenia na świat do widocznych efektów fizycznych, takich jak: poprawa apetytu, przybieranie na wadze, odzyskanie naturalnego koloru skóry, redukcja oraz eliminacja bólów i nieprzyjemnego zapachu towarzyszącego chorobie nowotworowej.
13. Czy mogę brać witaminę B17 wraz z leczeniem naświetlaniami bądź chemioterapią, lub jeśli mam wyznaczony termin operacji chirurgicznej?
Lekarze zajmujący się kuracją metaboliczną uważają, że w przypadku leczenia ortodoksyjnego terapia metaboliczna jest wręcz niezbędna. Lekarze stosujący ortodoksyjne metody leczenia nowotworów – chemioterapię, naświetlania bądź zabiegi chirurgiczne – często wyrządzają nimi poważne szkody w organizmie i jego systemie obronnym. Rak jest chronicznym schorzeniem o podłożu metabolicznym i powinien być leczony jak schorzenie metaboliczne. Słowo „chroniczne” znaczy, że jeśli choroba już. się pojawi, to będzie trwała w sposób niekontrolowany i nienaprawialny, o ile nie zacznie się jej leczyć. „Metaboliczna” znaczy po prostu, że w zasadzie jedynym sposobem jej leczenia jest stosowanie rozpuszczalnych w wodzie lub tłuszczu składników normalnej diety. Problem z leczeniem ortodoksyjnym jest taki, że nie zwalcza się przy jego pomocy przyczyn choroby, a jedynie jej objawy. Z kolei terapia metaboliczna ma na celu uzupełnienie braków w składnikach odżywczych (braków, które uniemożliwiają organizmowi zwalczanie nowotworu), a jednocześnie wzmacnia układ odpornościowy.
Najlepiej spytać swojego lekarza jaki jest procent wyleczeń i przeżycia po chemioterapii, naświetlaniu oraz interwencji chirurgicznych dla naszej odmiany raka. Należy też poprosić go o podanie prawdziwych danych statystycznych. Można również poprosić o profesjonalne opisy leków, które mają być zastosowane w leczeniu twojego nowotworu. Warto przecież wiedzieć z góry czy leczenie ortodoksyjne może pomóc czy zaszkodzić. W wielu przypadkach raka leczenie tradycyjne jest gorsze od samej choroby. W przypadku operacji chirurgicznych, czy nawet samej biopsji, komórki raka zostaną naruszone (co, nota bene, znacznie zwiększa prawdopodobieństwo przerzutów). Właśnie dlatego bezwarunkowo należy brać witaminę B17, by zniszczyć wszelkie nieusunięte komórki nowotworowe.
14. Jestem po naświetlaniach, chemioterapii i zabiegu chirurgicznym. Czy witamina B17 może mi jeszcze pomóc?
Dr Krebs twierdził, że tak. Lecz należy pamiętać, iż metaboliczna terapia witaminą B17 pomoże zwalczyć twemu organizmowi komórki raka, jednocześnie nie szkodząc twojemu układowi obronnemu. Niemniej nie da sie przy jej pomocy odwrócić uszkodzeń narządów, wywołanych przez sam nowotwór lub chemioterapię i naświetlania. Poza tym każdy chory, w dowolnym stanie choroby, może poddać się terapii metabolicznej.

15. Po jakim czasie są widoczne efekty terapii B17? Ile czasu zajmie zlikwidowanie i usuniecie komórek rakowych z mego ciała?
Zwykle obserwuje się dwa rodzaje efektów terapii metabolicznej letrilem. Można je uznać za efekty subiektywne i obiektywne.
Efekt subiektywny obserwuje się natychmiast po rozpoczęciu leczenia – to zmniejszenie bólu, którego wskazówką jest zazwyczaj zmniejszenie dawek środków przeciwbólowych lub narkotyków; poprawa samopoczucia, zwiększenie apetytu, zniknięcie odoru, wzrost energii i wytrzymałości chorego, przyrost wagi oraz wzrost siły mięśni.
Efekt obiektywny to poprawa wyników badania krwi i moczu, zwiększona regeneracja tkanek, zmniejszenie obrzęków, spadek poziomu gonadotropiny kosmówkowej w moczu i osoczu oraz cofnięcie się wszystkich objawów choroby. Efekty te objawiają się w ciągu 3 tygodni leczenia, a najpóźniej w przeciągu czterech miesięcy. Całkowity efekt można zaobserwować w zasadzie po 4 miesiącach leczenia, maksymalnie – po roku.
Generalnie rzecz biorąc, w trakcie terapii letrilem komórki nowotworowe zostają zaatakowane natychmiast. W przypadku niektórych typów nowotworu, np. raka kości lub mózgu, witamina B17 potrzebuje więcej czasu by wniknąć do chorych tkanek. Według dr. Krebsa na leczenie B17 najszybciej reaguje rak skóry: „Już po tygodniu stosowania można dostrzec widoczną poprawę, a w wielu przypadkach całkowita regresja następuje w czasie krótszym niż trzy tygodnie. W przypadku niektórych odmian raka regresja może trwać nawet kilka miesięcy, ale odnotowano przypadki całkowitej regresji raka mózgu w czasie krótszym niż trzy tygodnie. ”
16. Przeżyłem raka. Jaka jest zalecana dawka zabezpieczająca przed nawrotami?
Zgodnie z doświadczeniem dr. Krebsa ciężkie przypadki raka można wyleczyć i utrzymać pod kontrolą dzięki doustnym dawkom witaminy B17 rzędu 1 g (czyli 1000 mg) dziennie. Niemniej niektórzy pacjenci twierdzą, iż czują się lepiej lub bezpieczniej, biorąc dziennie 1,5-2 g. Dawka zależy od samopoczucia pacjenta, poprawy jego stanu psychicznego, zmniejszenia poczucia zagrożenia i nerwowości, wzrostu apetytu, wagi i wykazywanego przez niego względnie normalnego poziomu optymizmu i zainteresowania swoim otoczeniem.
U niektórych pacjentów rak może powrócić pod wpływem pewnych niezwykłych sytuacji, stresu lub innych chorób. Powinni o tym pamiętać szczególnie ci pacjenci, u których zatrzymano postęp nowotworu, lecz nie zwalczono go do końca. Profilaktyczną dawkę dzienną witaminy można zmniejszyć do minimum 500 mg, pod warunkiem że nowotwór udało się kontrolować skutecznie przez minimum 2 lata, zaś u pacjenta widać obiektywne efekty leczenia, w postaci przyrostu masy ciała, wzrostu siły fizycznej, relatywnie normalnego wigoru i aktywności, ujemnych testów moczu i krwi na HCG oraz dobrych wyników badań (zdjęć RTG, USG, itd.).
17. Jaka jest szansa powodzenia terapii w przypadku mojego typu raka?
Szansa powodzenia zależy od stadium raka oraz ewentualnych szkód poczynionych przez metody konwencjonalnego leczenia – chemioterapię, naświetlania i Chirurgię. Natomiast witamina B17 może jedynie pomóc pacjentowi, a nie zaszkodzić. Leczenie terapią metaboliczną najlepiej rozpocząć od razu po stwierdzeniu raka. Dr Krebs uważał, że szanse powodzenia wynoszą 98% dla przypadków raka w stadium początkowym, bez przerzutów, kiedy pacjent nie został poddany leczeniu chemią, naświetlaniami lub chirurgicznie. W przeciwnym razie wszystko zależy od stopnia rozsiania nowotworu po organizmie i jak bardzo ciało wyniszczyły powyższe metody leczenia. W obu przypadkach należy rozpocząć leczenie terapią metaboliczną, by uzupełnić braki w żywieniu organizmu, które pozwoliły na rozwój choroby.
Jeżeli możesz jeść, utrzymywać jedzenie w żołądku, normalnie wydalać, jeżeli twój organizm pracuje normalnie, to jesteś idealnym kandydatem do terapii metabolicznej.
18. Dlaczego onkolodzy nie używają powszechnie witaminy B17?

Aby odpowiedzieć na to pytanie w pełni, musielibyśmy napisać więcej, niż pozwala nam na to ten dział. Edward Griffin poświęcił na tę odpowiedź całą część swojej książki Świat bez raka. Wyjaśnia w niej wyczerpująco nieuczciwość i korupcję panującą w dziedzinie produkcji nowych leków. Prześledził tam również wnikliwie pierwsze badania, według których letril (wit. B17) został uznany za „bezużyteczny” oraz udowadnia, że badania te były sfałszowane. Analizuje zarządzenia FDA zakazujące używania letrilu jako środka rzekomo nieprzebadanego oraz ciekawy w swej istocie zakaz badania działania letrilu dla wszystkich, poza jego przeciwnikami.
Autor przedstawia również wczesną historię I.G. Farben – kartelu chemiczno-farmaceutycznego, jego sukcesów w USA, i „małżeństwa” z DuPontem, Stan-dart Oil oraz Ford Company. Pokazuje wpływ karteli farmaceutycznych na szkolnictwo medyczne, metody nauczania medycyny nastawione na używanie leków sztucznych oraz rolę fundacji dobroczynnych w przejęciu kontroli nad nauczaniem medycyny. Wspomniana książka jest jedną z niewielu pozycji, które opowiadają prawdziwą historię witaminy B17, pozwalając czytelnikowi odnaleźć samodzielnie prostą, skuteczną odpowiedź na raka.
19. Jeśli rak jest wynikiem zaburzonej i niewłaściwej przemiany metabolicznej, jaki wpływ ma na niego zanieczyszczenie środowiska?
Zanieczyszczenia pochodzące ze środowiska szkodzą wątrobie, a właśnie ten organ jest najważniejszym „odtruwaczem” organizmu. Jeżeli, na przykład, wątroba usuwa nadmiar estrogenu, natomiast zanieczyszczenia z zewnątrz obniżają jej wydolność, to estrogen może osiągnąć w organizmie poziom, przy którym zaistnieje możliwość powstania raka. Jedząc jabłka opryskiwane arszenikiem, po pewnym czasie może dojść do marskości wątroby, która zmniejsza jej wydolność. Wtedy nie może ona usuwać czynników rakotwórczych i dochodzi do choroby nowotworowej. Podobnie jest z produktami rolnymi zawierającymi hormony, pestycydy, nawozy i środki chwastobójcze, a także z alkoholem spożywanym regularnie w dużych ilościach. Przyjmując bardzo duże dawki witaminy B17, można zmniejszyć ryzyko wystąpienia raka, niemniej zanieczyszczenia nadal mogą krańcowo szkodzić człowiekowi poprzez wyniszczenie ważnych narządów.
20. Czy witamina B17 może zapobiegać niszczącym efektom nadmiernego napromieniowania pochodzenia środowiskowego lub medycznego?
Nie, i przyczyna tego jest zrozumiała. Natura nie przygotowała organizmu ludzkiego na tak wysokie dawki promieniowania, z jakimi można zetknąć się w naszych czasach. Nie istnieją naturalne mechanizmy mogące odwrócić śmiertelne skutki nadmiernego napromieniowania. Witamina B17 również nie jest w stanie tego zrobić. Promieniowanie radioaktywne jest dla tkanek komórkowych jednym z najbardziej zabójczych czynników. Nie dość, że może ono zniszczyć zdrowie organizmu w jednym pokoleniu, to jest w stanie uszkodzić lub wręcz niszczyć materiał genetyczny, od którego zależy istnienie całego gatunku.

21. Jeśli mamy jeść nasiona [moreli], to dlaczego nie zostaliśmy przez naturę wyposażeni w dostatecznie mocne zęby do rozgryzania łupin pestek?
Na świecie istnieją jeszcze społeczności ludzkie, których nie osłabiły skutki uboczne korzystania ze zdobyczy współczesnej technologii. Ich uzębienie jest na tyle silne, że potrafią rozgryzać łupiny pestek moreli. Nawet psy potrafią je rozgryźć, by wyjeść nasiona ze środka. Wiewiórki, pręgowce amerykańskie (wiewiórki ziemne), niedźwiedzie oraz naczelne również tak postępują. Dyrektorzy ogrodów zoologicznych stwierdzili że małpy, w tym małpy naczelne, gromadzą zapasy pestek moreli, jeżeli dostają te owoce w dużej ilości, jednocześnie gardząc ich miąższem. Małpy naczelne potrafią otwierać pestki rozłupując je o beton przy pomocy dłoni. Nasiona zawierające B17 są powszechnie jadane przez zwierzęta oraz ludy nomadyczne.

 22. Czy przyjmowanie leków na inne schorzenia (cukrzyca, wysoki poziom cholesterolu, wrzody żołądka, wysokie ciśnienie) może przeszkadzać w kuracji witaminą B17?

Lekarze stosujący kurację metaboliczną uznają raka za miejscową manifestację choroby systemowej lub metabolicznej. Znaczy to – w ich rozumieniu – że do nowotworu złośliwego doprowadzają istniejące już stany chorobowe lub niedoboru. Celem terapii metabolicznej jest nie tylko wyleczenie z raka, ale uzdrowienie całego organizmu.
Odpowiedź na powyższe pytanie brzmi: tak, można zacząć leczyć się terapią metaboliczną, nie przeszkadza ona w braniu żadnych leków. Nie odkryto żadnej substancji, która pod wpływem letrilu zaszkodziłaby pacjentowi. Pamiętajmy, że letril nie jest farmaceutykiem, a jedynie witaminą, lub, jak kto woli, suplementem diety.
Terapia metaboliczna ma poprawić stan chorego na tyle, by mógł obejść się bez powyższych leków do końca życia.
23. Jak przechowywać nasiona po rozłupaniu pestki?
Jeżeli przechowujemy je w szczelnych pojemnikach i warunkach chłodniczych, to dowolnie długo. Można trzymać nasiona moreli również w wyższych temperaturach – nie szkodzi to witaminie B17 – lecz przez czas ograniczony. A to dlatego, że zawarte w nich kwasy tłuszczowe zaczną jełczeć i w ciągu kilku miesięcy nasiona się zepsują.
24. Czy istnieją udokumentowane przypadki nieskuteczności witaminy B17? Póki co, słyszę jedynie o cudownych uzdrowieniach. Czy są przypadki, w których witamina B17 nie wystarcza?
Owszem, istnieją. Rzecz w tym, że wielu pacjentów zaczyna leczenie terapią metaboliczną dopiero po przejściu chemioterapii, naświetlania lub chirurgii. Wtedy ich organizmy są wyniszczone nie tylko samym nowotworem, ale również powyższymi metodami leczenia. Niekiedy pacjenci dowiadują się o letrilu wtedy, gdy jest już dla nich zbyt późno. Witamina B17 jest po prostu substancją, która jedynie w odpowiednich okolicznościach pomaga organizmowi zwalczyć raka, w ramach terapii żywieniowej lub metabolicznej, opartych również na podawaniu innych witamin, pewnych enzymów oraz diecie niezawierającej prawie żadnych białek zwierzęcych. Witamina B17 nie jest cudowną pigułką, która w magiczny sposób zwalczy raka i całkowicie uleczy organizm chorego.
25. Jeśli witamina B17 zabija komórki raka przy pomocy cyjanku, to czy nie będzie niszczyć również zdrowych komórek?
W ŻADNYM WYPADKU! Badania wykazują, że normalne komórki zawierają enzym zwany rodanazą, który rozkłada amigdalinę, neutralizując resztę cyjanowodorową, co uniemożliwia powstanie kwasu cyjanowodorowego. Tak rozłożona cząsteczka amigdaliny zostaje przetworzona na glukozę, czyli źródło energii dla zdrowych komórek. Rodanaza nie występuje natomiast w komórkach nowotworowych, i dlatego amigdalina wydziela w nich resztę cyjanowodorową, z której powstaje kwas pruski, niszczący komórkę.
W związku z faktem iż dobranie odpowiedniej suplementacji (odpowiednich preparatów) jest dosyć trudne polecamy konsultacje z farmaceutą. Synergizm (wzmocniona siła działania jednego składnika przez drugi) zależy od ich odpowiedniego doboru i dawkowania. Jeżeli ktoś z Państwa stosował kiedyś suplementy i nie dały one pozytywnego rezultatu, to z pewnością były one nieprawidłowo dobrane lub dawkowane. Na rynku Polskim istnieje mnóstwo preparatów, sporo z nich daje zacznie lepsze rezultaty niż pozostałe, część tych lepszych warto sprowadzić nawet z zagranicy aby posiadały jak najmniej składników syntetycznych typu substancje wiążące, wypełniające, stabilizujące.
Pod żadnym pozorem nie wolno samemu zmniejszać lub zwiększać dawkowania poszczegolnych leków przepisanych przez lekarza !!!
W momencie kiedy suplementacja zacznie działać twój lekarz może być tak zadowolony z poprawy twojego stanu zdrowia, że może ograniczyć dawki przepisywanych ci leków, a nawet całkowicie z nich zrezygnować. Wszelkie zmiany dotyczące zażywania leków musisz konsultować z lekarzem.

Żródło: Terapia metaboliczna witaminą B17

 

 

 

AMIGDALINA  WITAMINA B17 – uwaga na podróbki z Chin (!)

Ninhursag

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

AN KANA TE – LITTLE GRANDMOTHER – Kiesha Crowther

%d bloggers like this: